JACQUES LACAN'IN YAPISALCILIK İLE KARMAŞIK İLİŞKİSİ

2019-06-01
Jacques Lacan'ın psikanalitik kuramlarını sorunsuz bir şekilde yapısalcı ya da postyapısalcı bir zeminde değerlendirmek, yaşadığı dönüşümlerden dolayı ve yapısalcı olarak gruplandırıldığı döneminde postyapısalcı öğeleri, postyapısalcı olarak gruplandırıldığı döneminde ise hâlâ bazı yapısalcı öğeleri barındırdığı için hatalı bir yaklaşım olur. Tıpkı Fransız düşünür Roland Barthes'ın düşünsel evriminde olduğu gibi, Lacan'ın da yapısalcı döneminde, özneyi imleyenin etkisinde bir süreç ya da 'operasyonel bir nosyon' olarak alması ve istikrarlı olamayan ontolojik bir zemine oturtması gibi postyapısalcı izler görmek olasıdır. Postyapısalcı olarak nitelenen döneminde de, yapısalcı düşüncenin belirleyici özelliklerinden olan topolojiye olan ilgisinin, ve değişik psişik fenomenlerin bir topoloji üzerinden anlatılması eğiliminin korunması; psişik mekanizmaların anlaşılmaya çalışılması; ve bir gerçeklik arayışı gibi öğelerin korunduğunu görürüz. Yine de Lacan'ı okurken ve onun kuramlarını çözümlerken bu kuramların hangi dönemine ait olduğunu bilmek, yapılan çalışmanın iç tutarlılığı ve olası bir mantık hatasına düşmemek için önemlidir. Bu çalışmada Lacan'ın klinik pratiğinden ziyade, onun psikanalitik kuramlarının yapısalcılık ve kısaca postyapısalcılık bağlamında bir değerlendirmesi yapılacaktır. Bu çalışma Lacan'ın kuramlarının yapısalcılık ve postyapısalcılık arasında bir eşiğe yerleştirilmesinin daha doğru olacağını savunur.
Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi

Suggestions

Edmund Burke’de Yüce ve Jouissance, Lacancı bir okuma
Birlik, Nurten (Akdeniz University; 2018-05-18)
Burke’çü anlamda yüce, şiir kişisinin, doğada gördüğü tekil nesnelere odaklanıp bu nesnelerin arkasında yatan bütüncül metafizik yapının izlerini görebilme ya da doğada görülen nesneler aracılığıyla aşkınlığı deneyimleme çabası olarak tanımlanabilir. Bu deneyim aynı zamanda modernitede, ampirizm ve pozitivizm ile birlikte ortaya çıkan insan ve doğa kategorilerini epistemolojik bağlamda sorunsallaştırır çünkü ikisi arasında oluşmuş kopukluğu gidermeye hizmet eder. Bu bildiri odak noktası ...
Psikanalizde bilinçdışı
Uçar, Selin; Gençöz, Faruk (Türkiye Klinikleri, 2019-1-01)
Freud, bilinçdışının bastırma sayesinde var olduğunu ve bilinçdışındaki herhangi bir nosyonun kaybolmadığını söyler. Bilinçdışındaki bilgilerin bilince gelmesi için çarpıtmanın varlığından söz eder. Freud'a göre ilk bastırma ensest arzusudur ve ensest yasağı medeniyetin başlangıcıdır. Lacan Freud'un bilinçdışı açıklamasını doğru fakat eksik bulur. Lacan'a göre bilinçdışı bir dil gibi yapılanmıştır. Dilin gösteren ve gösterilen adı verilen unsurlardan oluştuğunu söyleyen Lacan, bu iki unsur arasında bir çizg...
Understanding Society And Environment: As A 'System'?
Teymur, Emel; Teymur, Necdet (Middle East Technical University, Faculty of Architecture, 1980)
In studying socio-spatial reality a prior understanding of some fundamental questions is essential: - How distinct, how similar and how homologous are social structure and spatial structure? - What type of framework allow us to see both of them together? - Would a structural study of one enable us to understand the structure of the other? - In case it is not possible to start with such a distinction (i.e. social structure/spatial structure), how else can socio-spatial reality be studied? In pursuit of such ...
A DELEUZIAN READING OF TIME IN JEANETTE WINTERSON’S ORANGES ARE NOT THE ONLY FRUIT AND SEXING THE CHERRY
Kumbaroğlu, Arzu Büşra; Korkut Naykı, Nil; Department of English Literature (2022-8)
This thesis analyses the notion of time in Jeanette Winterson’s Oranges Are Not the Only Fruit and Sexing the Cherry in order to demonstrate how the form and content of these novels show her changing views towards the nature of time and its relation to history. Therefore, the study construes the temporal narrative fluxes and the explorations of time and history in these novels, by investigating the character-narrators’ internal and external journeys. It does a Deleuzian reading of the novels in line with De...
James Joyce's extimate modernism in Ulysses: a Lacanian take on language, subjectivity and temporality
Korkmaz Karaman, F. Tuba; Birlik, Nurten; Department of English Literature (2022-9)
The high modernist struggle to represent the modern individual and their predicament finds its best form in the works of James Joyce, whose writing discloses a radical departure from and a challenge to Cartesian epistemology, and linearity as its keyword as well as realism as its literary reflection. Joyce’s break away from linearity is reflected both in the form and the content of his writing to such an extent that his narrative style acts out the subject matter of his works. I claim that the psychoanalyti...
Citation Formats
N. Birlik, “JACQUES LACAN’IN YAPISALCILIK İLE KARMAŞIK İLİŞKİSİ,” Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, pp. 529–542, 2019, Accessed: 00, 2020. [Online]. Available: https://hdl.handle.net/11511/56930.