Hide/Show Apps

KAPSAİSİN YÜKLÜ NANOEMULSİYONLARIN TASARLANMASI ve KARAKTERİZASYONU

Download
2016
Öztop, H. Mecit
Söyler, Betül U.
Dağ, Damla
Tutku, Yıldırım Simge
Akbaş, Elif
Tıp, ilaç ve gıda endüstrisinde kullanımı artan nanoemülsiyonlar, fonksiyonel özellik gösteren bileşenleri enkapsüle ederek bu bileşenlerin etkili ve kontrollü salınımını, daha yüksek antimikrobiyal aktiviteye sahip olmalarını ve biyoyararlılıklarının artmasını sağlamaktadır. Emülsiyonlar, emülgatör molekülüyle çevrelenmiş her bir yağ damlacığının oluşturduğu yağ fazının su faz içinde dağılmasıyla oluşmaktadır. Kapsaisin, acı biberin birincil etken maddesidir ve literatürde hidrofobik kapsaisinin, hem kardiyovasküler, solunum ve sinir sistemleri üzerindeki biyoaktivitesinin hem de Staphylococcus aureus, Salmonella typhimurium, Bacillus cereus, Listeria monocytogenes, Helicobacter pylori gibi patojenler üzerinde antimikrobiyal aktivitesinin olduğu bulunmuştur. Bu çalışmanın hedefi, mikroakışkanlaştırma ve ultrasonik homojenizasyon yöntemleri ile antimikrobiyal aktiviteyi arttırmak için kapsaisin yüklü nanoemülsiyon sistemlerinin hazırlanması ve karakterizasyonunun yapılmasıdır. Projede, nanoemülsiyon oluşumunda mikroakışkanlaştırıcı ve ultrasonik homojenizasyonunun, sürfektan tipinin, pH ve sıcaklığın etkileri incelenmiştir. Nanoemülsiyonların karakterizasyonu ve fiziksel dayanıklılığın ölçülmesi için NMR Relaksometre başlıca metot olarak kullanılmış bunun yanında karakterizasyon amaçlı, parçacık boyut analizi, zeta potansiyel, transmisyon elektron mikroskopi, atomik kuvvet mikroskopisi de kullanılmıştır. Antimikrobiyal aktivite denemeleri yüzeye yayma yöntemi ile Escherichia coli için VRBA, Staphylococcus aureus için BPA ve disk difüzyonu yöntemi ile Penicillium italicum için DRBC kullanılarak yapılmıştır. %2’lik kapsaisin oleoresin içeren nanoemülsiyonların 15 dakika temas süresi sonunda E. colipopulasyonunda 3.4 log, S. aureus için ise 2 saat temas süresi sonunda 5.89 log düşüş görülürken Penicillium italicum üzerinde inhibisyon görülememiştir. %2’lik kapsaisin yüklü nanoemülsiyonların antioksidan aktivitesi, DPPH metoduna göre en yüksek 1.36 mg DPPH/ L bulunurken FRAP metoduna göre 0.14 mM Fe(II)/L olarak ultrasonikasyon tekniği ile sürfektan sükroz mono palmitat kullanılarak elde edilmiştir. Sürekli fazda gliserolün, her iki sistem ile sonuçlar üzerinde olumlu etki oluşturduğu gözlenmiştir. Mikroakışkanlaştırma yoluyla işlenmiş nanoemülsiyonlar, gelişmiş bir antimikrobiyal aktivite göstermiştir.NMRrelaksometri ile nanoemülsiyonların moleküler düzeyde yapılarında meydana gelen değişiklikler gözlenip parçacık boyutu, bulanıklık gibi diğer metotlarla ilişkilendirilebilmiştir.Böylece nanoemülsiyon sistemi ile etkisi zenginleştirilmiş gıdanın ihtiyacına yönelik kapsaisin içeren nanoemülsiyon sistemleri geliştirilebileceği gösterilmiştir.