Hide/Show Apps

Kırsal Alanda Geçim Pratikleri ve Yoksulluk: Çiftçiler, Gündelikçiler ve Gezici İşçiler: Ankara ve Konya Örneği

Türkiye’de yoksulluk üzerine yapılan çalışmalar çoğunlukla kent odaklıdır. TÜİK 2008 verilerine göre kırsal yoksulluk (%34,62) kentsel yoksulluğun (%9,38) yaklaşık dört katı olmasına rağmen görünür değildir, konuşulmamaktadır ve AB destekli kırsal kalkınma projeleri dışında sözü edilmemektedir (“tehlike" olarak görülmemektedir). Kırın geçinme-hayatta kalma stratejilerinin şehirlere göre daha uygun olması, göreli yoksulluğun kırsal ve kentsel mekanlarda farklı anlamlara gelmesi de bu şekilde bir algıya yol açmaktadır. 2013 yılı TUİK verilerine göre Türkiye kırsalında beş milyona yakın kişi yoksuldur. Başka bir ifadeyle, kırsal alanda yaşayan vatandaşların yüzde 21’i kırsal medyan gelirin yüzde 60’ı olan yıllık 4.470 TL’nin altında bir gelir elde etmektedir. Sunulan projenin amacı kırsal alandaki geçim pratiklerini ve yoksulluğu konunun aktörlerini merkeze alarak irdelemektir. Kırsal alanın yerleşikleri olup köyde yaşayan ve çiftçilik/hayvancılık yapanları, geliri yeterli olmadığından gündelik ücretli tarım işçiliği yapanları ve gezici mevsimlik tarım işçilerinin geçim pratikleri ve yoksullukla başetme stratejileri çalışılmak istenilmektedir. Geçim pratikleri, yerleşiklik düzeyleri ve geçimin bağlı olduğu kaynaklar açısından farklı grupların karşılaştığı, bazen rekabete giriştikleri gerilim ve çatışma yaratma potansiyeli de olan kır ve kır yoksulluğu bu projenin ana konusudur. Kır yoksullarının, tüm temel hizmetlere erişimleri ve başetme stratejileri detaylı irdelenecektir.