Nano-akışkan ısıl iletkenlik ölçümleri için bir deney düzeneğinin geliştirilmesi

2014-12-31
Okutucu Özyurt, Hanife Tuba
Jafari Khousheh Mehr, Rahim
Nanoakışkan, nanometre boyutundaki parçacıkların, su, etilen glikol ve benzeri bir baz akışkan içindeki süspansiyonu olarak tanımlanabilir. Nanoakışkanlar günümüzde ticari veya araştırma amaçlı olarak üretilmekte, elektronik soğutma, hızlı soğutma ısıl işlemi, mikro-biyo-sistemlerde akış, triboloji ve yağlama mühendisliği gibi çeşitli alanlarda kullanılmaktadır. Metal nanoparçacıklar içeren nanoakışkanlar, bir ısı değiştiricide kullanıldıklarında, baz akışkanlara göre daha iyi ısı transfer performansı göstermektedirler. Isı transferindeki bu artış, artan ısıl iletkenliğe, küçük boyutlu çok sayıda parçacığın sağladığı ısı transfer alan artışına, ve Brown hareketine bağlanmaktadır. Isı transfer artışını doğru değerlendirebilmek için, nano-akışkan üreticilerinin çoğu zaman bilgi sahibi olmadığı, ısıl iletkenlik, özgül ısı, viskozite gibi özelliklere ihtiyaç duyulmaktadır. Nanoakışkanların ısıl iletkenlik ölçümleri için çok sayıda teorik yöntem geliştirilmiştir. Daha az sayıdaki deneysel ölçümler ise genellikle birbiri ile ve teori ile çelişen sonuçlar ortaya koymaktadır. Bu çalışma ile nanoakışkanların ısıl iletkenliklerini ölçmeye yönelik bir deney düzeneğinin tasarım, üretim ve testlerinin gerçekleştirilmesi planlanmaktadır.

Suggestions

Diyabet Tedavisine yönelik Insülin-yüklenmiş biyoseramik nanoparçacıkları sentezi ve uygulaması
Ercan, Batur(2016-12-31)
Bu proje kapsamında, vücuda insülin salınımı için kitosan kaplı hidroksiapatit nanoparçacıklar sentezlenecektir. Sentez parametreleri değiştirilerek farklı morfoloji ve boyut özellilerinde parçacık sentezlenmesi hedeflenmektedir. Detaylı yapısal/fiziksel/kimyasal parçacık karakterizasyonu sonrası nanoparçacıkların biyouyumluluğu ve ilaç salınım sistemi olarak kullanımına yönelik potansiyeli irdelenecektir.
Pulların Moleküler Bağ Metoduyla Birleştirilmesi Metodunun Elmas MEMS Uygulamalarına Yönelik Geliştirilmesi
Bayram, Barış(2015-12-31)
Mikroelektromekanik uygulamalar için pulların birleştirilmesi metodu yenilikçi ürünlerin geliştirilmesi ve elmasa dayalı ürünler açısından önemlidir. Bu metodun gerçekleştirilmesi için pahalı ekipmanlara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu ihtiyaç bu metodun yeterince uygulanmasını engellemektedir. Önerilen proje kapsamında kendi imkanlarımızla geliştireceğimiz bir sistem ve metodla bu moleküler bağ metodunun geliştirilmesi ve uygulanması planlamaktadır. Literatürde mevcut uygulamalarda genellikle Silisyum-Silisyum D...
UV SOĞURUCU İÇEREN VE İÇERMEYEN PLA/TiO2 MİKRO VE NANOKOMPOZİTLERİN IŞIL BOZUNUMU
Kaynak, Cevdet(2018-12-31)
Poli(laktik asit), diğer adıyla polilaktit (PLA) biyopolimerinin mühendislik uygulamaları için gerekli olan UV direnci özelliğini artırmak amacıyla PLA, titanya (TiO2) parçacıkları ve organik UV soğurucuyla güçlendirilmesi planlanmıştır. Kullanılacak titanya parçacıklarının oranları bir önceki projede gösterdikleri mekanik özellikler de göz önünde bulundurularak belirlenecektir. PLA matrisi, belirlenen oranlarda mikron ve nano boyutlu titanya (TiO2) parçacıkları ve geleneksel bir organik UV soğurucuyla lab...
Biyouyumlu Ve Biyoçözünür Polimer Ve Asetillenmiş Şeker Sistemlerinin Süperkritik Karbondioksit İle İşlenmesi
Dilek Hacıhabiboğlu, Çerağ(2018-12-31)
Günümüzde, sentetik polimerlerin yerini doğal kaynaklı ve biyolojik olarak parçalanabilen benzerlerinin alması ve çevre dostu süreç tekniklerinin uygulanmasına yönelik artmakta olan bir eğilim vardır. Organik çözücü kullanımını ve dolayısıyla organik uçucu bileşenlerin salımını azalttığı ya da ortadan kaldırdığı için, polimerlerin süperkritik karbondioksitle (skCO2) işlenmeleri doğayla barışık bir yaklaşımdır. SkCO2, CO2 ile uyumlu polimerlerin üzerinde plastikleştirici etkiye sahip olup bu tip polimerler i...
Perovskit Esaslı P-Tipi Mezoyapılı Güneş Hücreleri
Özenbaş, Ahmet Macit(2015-12-31)
Boya uyarımlı güneş hücreleri % 10’u geçen verim değerleri ve düşük maliyetlerle üretilebilmelerine rağmen kullanılan metalorganik boyalar ve sıvı haldeki elektrolit bileşeni sebebiyle stabilite sorunu yaşamaktadır. Sıvı elektrolitin katı haldeki boşluk (hole) taşıyıcılarıyla değiştirilmesi çabaları ise soğurucu boya tabakasının ışık emilimi yeteneğinin düşük olması ve kalın taşıyıcı katmanların kullanılması sebebiyle sıvı elektrolitlere kıyasla verim değerlerinin düşük kalmasına sebep olmuştur. Yapılan ara...
Citation Formats
H. T. Okutucu Özyurt and R. Jafari Khousheh Mehr, “Nano-akışkan ısıl iletkenlik ölçümleri için bir deney düzeneğinin geliştirilmesi,” 2014. Accessed: 00, 2020. [Online]. Available: https://hdl.handle.net/11511/59003.