Yazılım Tasarım Ölçümleri İçin Bir Durum Çalışması

2013-12-31
Demirörs, Onur
Ungan, Erdir
Ungan, Erdir
Proje yönetimi tekniklerinin etkin olarak uygulanması, yazılım projelerinin başarısını belirleyen birincil etmendir. Yazılım proje yönetiminin belli başlı alt etkinlik alanları proje planlama, proje takibi ve denetimi, ölçme ve değerlendirme, kaynak yönetimi ve risk yönetimidir. Bu etkinliklerin, sistematik yöntemlerle gerçekleştirilebilmesi için yazılım projelerinin nesnel ve nicel verilerle değerlendirilebilmesine ihtiyaç duyulur. Bu nedenle, birçok yazılım proje yönetim etkinliği yazılım büyüklük ölçümlerini girdi olarak kullanır. Yazılım projelerinin başarısız olmasının en önemli sebeplerinden biri çoğunlukla yazılımın büyüklüğüne bağlı olarak gelişen fakat gerçekçi olmayan iş gücü ya da maliyet beklentileridir [40]. Proje takip ve denetleme etkinliklerinin temelinde yazılım büyüklük ölçümü bulunmaktadır. Büyüklük ölçümü aynı zamanda, proje işgücü kestirim yöntemlerinin ana girdisini oluşturmakta ve proje kalite ölçümlerinde normalizasyon öğesi olarak kullanılmaktadır. Bu nedenle literatürde birçok yazılım büyüklük ölçüm yöntemi ve ilgili ölçü birimleri önerilmiştir Yazılım gereksinimlerini girdi alan işlevsel büyüklük ölçüm (İBÖ) yöntemleri, yazılım tasarım modellerini girdi alan yazılım tasarım büyüklük ölçüm (TBÖ) yöntemleri ve yazılım ürününün kendisinden ölçülen yapısal büyüklükler gibi birçok yazılım büyüklük ölçüm yaklaşımı bulunmaktadır. Ancak bu büyüklüklerin birbirleri ile olan ilişkileri literatürde yeteri kadar araştırılmamış ve büyük oranda birbirlerinden kopuk tanımlar olarak kalmışlardır. Ayrıca, yazılım büyüklüğünün en temel kullanım alanlarından biri olan işgücü kestiriminde, büyüklük ile işgücü miktarı arasındaki ilişki işlevsel büyüklük yöntemleri ve yapısal büyüklük ölçümleri için araştırılmış olsa da, literatürde tasarım büyüklükleri için benzeri çalışmalar oldukça kısıtlı kalmıştır. Tasarım büyüklüğünün yazılım projelerinde işgücünü etkileyen en temel etmenlerden biri olduğu, işlevsel büyüklüğün tek başına işgücü kestirimi için yeterli olmadığı daha önceki çalışmalarımızda gösterilmiştir [49]. Bu proje kapsamında, proje işgücü ile tasarım büyüklük arasındaki ilişkiler araştırılacaktır. Bu ilişkilerden yola çıkarak, tasarım büyüklüğü esaslı işgücü kestirim yöntemlerinin kullanılabilirliği değerlendirilecektir.