Hide/Show Apps

BEYAZ OTEL’DE TRAVMATİK HAFIZANIN TEMSİLİ

D. M. Thomas’ın 1981 tarihli Beyaz Otel adlı romanındaki ana meselelerden birisi kişisel ve kolektif travma arasında bağ kurmaktır. Ancak, romanın anlatı yapısının da gösterdiği üzere, bu bağ, çizgisel, neden-sonuç ilişkisine dayalı anlatılar yoluyla anlaşılamaz ve temsil edilemez. Roman, edebiyatın, insanın acısına ve travmatik hafızaya ulaşmanın bir yolu olduğunu, bunun da anlatı yoluyla diğer insanlara aktarılabileceğini önermektedir. Bu anlamda, roman, hafızanın, anlamın kurgulandığı, yeniden kurgulandığı, ve hatırlandığı tarihsel ve politik bir alan olduğu fikrinin altını çizer. Bu makalede, Beyaz Otel’deki travmatik hafızanın temsilinin, romanın çok katmanlı anlatı yapısıyla olan ilişkisi incelenmektedir. Bu çerçevede, makale, Thomas’ın Beyaz Otel’de Freudyen psikanaliz yaklaşımının travmatik hafızaya yaklaşımını nasıl eleştirdiğini ve bu yaklaşımın yerine, travmanın hem kişisel hem de tarihsel bağlamını göz önüne alan edebiyatın travmatik hafızayı kurgulayışını göstermektedir.